>Gitmeyi beklemek

>

Böyle bi evde doğsaydım…
Sıkıldıkça bu eve gelseydim…

                                 Bu yollarda yürüseydim..

Doğal güzelliklerin arasında otursaydım..

Güneş görmeyen taştan salonlarda şarabımı yudumlasaydım..
Eminim ki daha mutlu olurdum. Ben bu yüzyıla ait değilim biliyorum. Ama dolaşma ihtiyacım sınırlarını zorlamaya başladı. Göçebe yaşamaya alışınca, diğer türlüsü boğuyor insanı. Uzaklar yine beni çağırıyor galiba.
This entry was posted in gezi. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s