>Gallipoli

>

Ben küçükken Gelibolu’ya senede 1-2 kere anca gelebilirdik. Geldiğimizde de babaannemin süper yemekleriyle karşılanırdık, evde hamur işi görmeyen bir çocuk için nasıl bir mutluluk..  2. kısımda beni bekleyense babaannemin yaptığı kaymaklar olurdu, her sabah burada köyden süt getiren bir amca var. Babaannem ondan sütü alıp kaymağını bana ayırır bütün sene, ben de gelince yerim:D
Bu sabah yine kaymaklarıma dadandım. Huzurlu bir gün için ideal:p
Fotoğraf da karşı komşunun bahçesinden :))
This entry was posted in gezi, gunce. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s