>Kızıl Vezir

>

Bu resmi ne çok severim ben… Anıların varoluş direnci. Neden mi severim? Bir şeylere yetişmeye çalışmaktan sıkıldığımı bana hatırlatıyor sürekli. Ne kadar koşarsa koşsun hep geri kaldığını fark eden Kızıl Vezir gibi, bazen ne kadar boşa çabaladığımı düşünüyorum. Sürekli bir koşuşturmaca hayatta. Eninde sonunda hiçbir şey bilmeden ölenler de insan, biz de insanız. Bir yandan da böyle olmasaydım hayatım ne kadar anlamsız olurdu diye avutuyorum kendimi, zira birkaç günü boş geçirsem sinirim bozuluyor, öyle işlemiş içime bu yaşıma kadar. Kaldı ki yaşım daha çok küçük… Önümdeki 50-60 senenin de böyle olacağını düşününce… Offf, 60 sene mi? Ne kadar uzun geliyor beyninde yanılsaması. Halbuki farkına bile varamadan bitecek, biliyorum.
Bense öğrendiğim ve öğreneceğim bunca şeyle toprağa gireceğim, öyle mi?
This entry was posted in ilginc. Bookmark the permalink.

4 Responses to >Kızıl Vezir

  1. Rabbit says:

    >feci bir resimdir bu.. ilk gördüğümde nasıl etkilenmiştim sonra üstüne yazılarım vardı..hayat çaba ve bu çabalar doğrultusunda koşturmaca. pekde önemimiz yok bir gün gömülüp gideceğiz ve adımız kalmayacak, öğrendiklerimizde..

  2. >Sıfıra doğru koşmak çok üzücü ama… Zaman geçsin diye beklerken bir yandan zamanının azaldığını fark etmek çok kötü.

  3. Anonymous says:

    >I see dead horses.

  4. >Sometimes I feel like I'm beating a dead horse.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s