>Sınır

>Şuan bir morgda olabilirdim. Ya da bir hastanenin yoğum bakım servisinde. Ayakta uyuyan bir kamyon şoförü, benim dalgınlığım, tutmayan frenler. Geri giden kamyon… Diğer ihtimalleri düşünmesi zor, birkaç santimetreye duacı. Olasılıklardan sadece bir tanesiydi, son anda kıvırıp kurtulmak. Sevinmek mi gerekir üzülmek mi, orası meçhul. Sanırım ölüm seçeneklerimin arasında bir kamyonun altından paramparça çıkarılmak yoktu.

This entry was posted in gunce. Bookmark the permalink.

4 Responses to >Sınır

  1. Leah says:

    >Geçmiş olsun canım ya. Aslında her ihtimali düşünerek bilinçli bi şekilde yaşamalıyız ama 2 gün sonra unutuyoruz o ihtimalleri. En son günümüzmüş gibi doya doya yaşamamız lazım ama olmuyor ne yazık ki. Off off…

  2. >Teşekkür ederim canım, aslında evet ama her dakika da ölümü düşünerek nasıl devam edilebilir ki… Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz, yarım kalıyor bazı şeyler.

  3. tozasor says:

    >ölmekten bahsetmek ölmekten kolaydır..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s